POLDERS - een theater van land en water
POLDER MASTENBROEK (1364) - Esthetiek

Veenpolder
In de Polder Mastenbroek is misschien wel het beste de geroemde esthetiek van het Nederlandse polderlandschap zichtbaar: lange lijnen, grote vlakken en een lege horizon. Hoewel sprake is van een middeleeuwse veenpolder, lijkt het verkavelingspatroon sterk op dat van de latere droogmakerijen.

Lege ruimte
De Polder Mastenbroek is een relatief late ontginning. Het moerassige veengebied is vanaf 1364 verdeeld, ingepolderd en ontgonnen. In het gebied werden drie parallel lopende weteringen gegraven van waaruit de ontginning plaatsvond. De beplanting beperkte zich tot de erven langs de weteringen, waardoor in de polder 'lege' ruimten van enkele kilometers ontstonden.

Inklinking
Het rationele ontginningssysteem is niet helemaal tot aan de randen van de polder doorgetrokken. Een andere subtiele onregelmatigheid ligt in de kruisingen die steeds verspringen. Een ongewoon gezicht zijn ook de boerderijen die langs de weteringen op terpen liggen. Na de inpoldering lag het land hoger dan de omgeving. In de eeuwen die volgden, begon de grond door inklinking van het veen te zakken en kwam het grondwater steeds dichter aan de oppervlakte te staan.

Toekomst
In de toekomst zullen naast een oplossing voor deze continue daling, ook ontwikkelingen in de landbouw en de oprukkende verstedelijking vanuit Zwolle en Kampen hun weerslag hebben op de inrichting van dit ruim opgezette polderlandschap.

Thema esthetiek
> www.poldermastenbroek.nl